|
ความสุขใจที่เกิดขึ้นจากการให้.....
ย่อมเป็นความสุขใจที่ยิ่งใหญ่และงดงาม
การที่เราทำความดี.....
โดยไม่หวังผลตอบแทน..จากสิ่งที่เราได้กระทำ..
หรือจากบุคคลที่เราทำให้..
ย่อมก่อให้เกิดความสุขใจที่ได้ให้..
เป็นความสุขใจที่ได้ทำ..
หลายคนอาจสงสัยว่า..
ความสุขเกิดจากผู้รับหรือผู้ให้..
คำตอบ..คือ..
เกิดขึ้นได้จากทั้ง ๒ ฝ่าย..นั่นก็คือ..
ผู้ให้..สุขใจที่ได้ให้..
ผู้รับ..สุขใจที่ได้รับ..
จิตใจของผู้ให้..
ย่อมอยู่สูงกว่ามือของผู้รับ..ฉันใด..
ความสุขใจที่เกิดขึ้นจากการให้..
ย่อมเป็นความสุขใจที่ยิ่งใหญ่และงดงาม..ฉันนั้น..
หลายคนอาจไม่เคยสัมผัส..
กับความสุขจากการเป็นผู้ให้..
เพราะภาพแห่งรอยยิ้มและคำขอบคุณ..
คือ..ความงดงามที่ยิ่งใหญ่ที่ผู้ให้ได้รับ..
หากเราได้เรียนรู้..ฝึกการเป็นผู้ให้..และให้อย่างถูกวิธี..
ก็ย่อมจะสร้างความสุขใจได้อย่างแท้จริง..
แต่เมื่อใด.. ที่เราทำความดีแล้วไม่หวังผลตอบแทน..
การทำความดีของเรา.. ก็จะได้รับผลดี..
คือ..ความสุขใจที่ได้ทำ เป็นเครื่องตอบแทน..
การให้เป็นเหตุให้มีความสุข....มากกว่าการรับ
คุณให้...และเอาไปได้แค่บางสิ่งบางอย่าง
แต่อีกหลายๆ สิ่งที่คุณหวังจะได้.....
คุณไม่สามารถเอาไปได้......นอกจากเขาจะให้............
การทำความดี..จึงไม่จำเป็นว่า..
จะต้องได้รับผลเหมือนกับสิ่งที่เราได้ให้..ได้กระทำ..
เช่น..เราให้อาหารและเงินทองแก่ผู้ยากไร้..
เราก็มักคิดว่า..สักวันหนึ่ง..
เราก็จะต้องได้รับอาหารและเงินทองจากผู้อื่น..
นั่นเป็นความเข้าใจที่ผิด..
เพราะคุณค่าแห่งความดีที่แท้จริง..
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งของที่เราจะได้รับเป็นเครื่องตอบแทน..
แต่เป็นความสุขใจ....ทุกครั้งที่เราได้ทำ....ได้ให้ต่างหาก.. ^^
|
